به مناسبت پنجاهمین سالگرد درگذشت شاعر شهیر و عاشق پیشه و همین طور سیاسمتدار اهل شیلی که در مقابل دیکتاتوری و استبداد پینوشه و ظلمی که در حق مردم شیلی روا می داشت سکوت نکرد و با آنکه اشعارش همیشه سرشار از عاطفه و عشق و زندگی بود اما قلب دیکتارورها را درد می آورد .می شود با غم ها زیست می شود با دردها ساختمی شود بسیار دید و دم بر نیاورد می شود از نو شروع کرد می شود مثل نِروُدا آواز کرد؛((امروز زندگی را آغاز كن امروز مخاطره كن امروز كاری كننگذار که به آرامی بمیریشادی را فراموش نکن))** بخشی از شعر پابلو نرودا .

دفتر عشق

مثل دفتر نقاشی است

دفتر نقاشی کودکان نو قلم ،

هر چه در آن می کشد عاشق یا معشوق او

کودکانه ، ساده ، بی تکلف ، مبتدی است

اما تمام نقش هایش حرف دل

ذوق بی پیرایش و ارایش یک کودک است .

مدتی بود به وبلاگ های دیگر سر نزده بودم. امروز فرصتی فراهم شد و به چندتا وبلاگ سر زدم . نکته جالب برایم این بود که مثل اینکه وارد دنیای دیگری شده ام. یعنی یک آدم بی خبر از کشور ما به اتفاق وارد بلاگفا شود ، هیچ جوری نمی تواند بفهمد نویسندگان این وبلاگ ها کجا زندگی می کنند و چه حال و احوالی دارند و با چه مشکلاتی درگیر هستند و خلاصه اوضاع اجتماعی و سیاسی و فرهنگی و اقتصادی کشورشان چگونه است . یه دوستی به روزنامه اطلاعات می گفت روزنامه بیمارستانی . چون هیچ مطلب و خبری در آن نبود که شور و هیجان یا تفکر و چالش یا خشمی را برانگیزد و برای بیماران که باید آرامش داشته باشند بسیار مناسب بود . الان احساس می کنم بلاگفا هم یک جوری بیمارستانی شده است . می دانم ، الان خیلی ها می گویید این خیلی هم خوب است و دیگر از شنیدن خبرهای بد و دیدن غم و غصه و گرفتاری مردم خسته شده ایم . باشه قبول . چیزی برای گفتن ندارم . اما نکته جالب تر اینکه بیشتر وبلاگ ها یه جوری شده دفتر خاطره نویسی که دهه شصتی ها خوب یادشون هست که یه دوره ای تو نوجوونی هر کی یه دونه از این دفترها رو داشت . اما من اعتقاد داشتم این دفترها رو باید دفتر عشاق اسم گذاشت .چون به جز اونهایی که عاشق می شدند بقیه بیشتر از چند روز خاطره نویسی رو ادامه نمی دادن . اما عاشق های دهه شصتی مدام می نوشتند . عشق های اون دوره خیلی واقعی بود . مثل الان نبود که هر روز عاشق یکی میشن . اون دوره عاشقی ریسک بالایی داشت و در صورت لو رفتن عشق پنهانی، هم خانواده خود عاشق هم خانواده معشوقش می اومدن سراغش و هر بلایی ممکن بود سر عاشق بینوا بیاد . برای همین فرصت چندانی برای دیدن و درد و دل نبود چه برسد به کارهای ۱۸+ ، برای همین عاشقان جوان همه عشق و درد و دل ها و